نقش بنیاد هنر در اعتلای اقتصاد خلاق نیوانگلند
نِفا که فعالیت عمده و اصلی آن بر هنر و رونق و اعتلای آن به خصوص در منطقه نیوانگلند آمریکا متمرکز است، خدماتی را نیز در زمینه اقتصاد خلاق منطقه ارائه می دهد.
اقتصاد خلاق: اقتصاد خلاق، موتوری قدرتمند جهت رشد، توسعه و ادامه‌ی حیات یک جامعه است. جهت بیشتر شکوفا شدن این بخش، هنرمندان، مؤسسات، نهادها، سازمان های فرهنگی و کسب‌وکارهای خلاق محصولات و خدمات خلاقی را تولید و توزیع می کنند که به ایجاد اشتغال، درآمد و درنهایت، بالا رفتن کیفیت زندگی می‌انجامد. هنگامی که در یک جامعه بخش فرهنگی پررونق باشد، کل اقتصاد جامعه رونق پیدا کرده و رشدی بالنده را تجربه خواهد کرد. در ایالات متحده، همچون دیگر مناطقی که به رشد خود در حوزه‌ اقتصاد و صنایع خلاق اهمیت می‌دهند، مؤسسات مختلفی به دولت، بخش اقتصادی، کسب‌وکارهای خلاق و نیز شاغلین در آنها جهت کامیابی در چنین اهدافی یاری می‌رسانند؛ یکی از این مؤسسات نِفا است. نِفا که فعالیت عمده و اصلی آن بر هنر و رونق و اعتلای آن به خصوص در منطقه نیوانگلند آمریکا متمرکز است، خدماتی را نیز در زمینه اقتصاد خلاق منطقه ارائه می دهد.

نِفا

نفا (NEFA) بنیاد هنر منطقه نیوانگلند آمریکا است که در سال 1976 تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در شهر بوستون ایالت ماساچوست واقع شده است. نِفا یکی از شش سازمان هنری منطقه‌ای می باشد که با سرمایه نهاد ملی تأمین مالی برای هنر دایر شده تا با ترویج هنر در سطوح منطقه‌ای زیرساخت هنری ملی را تقویت نماید.

رسالت نِفا ایجاد پیوند میان هنرمندان، نهادهای هنری و سرمایه گذاران و همچنین نیرو بخشیدن به هنر و فعالیت های هنری جهت توانمندسازی جوامع در منطقه نیوانگلند، ایالات متحده و جهان است. نِفا در هر شش ایالتِ منطقه مؤسساتی دارد. قبل از اینکه بیشتر به معرفی مؤسسه و فعالیت های نِفا بپردازیم، بهتر است مختصری بیشتر درباره منطقه نیوانگلند و ویژگی های مختلف آن بدانیم.

نیوانگلند، منطقه‌ای متشکل از شش ایالت: رودآیلند، کِنِتیکِت، وِرمانت، ماساچوسِت، نیوهمپشایر در ایالات متحده است که مساحتی بالغ بر 186 هزار کیلومتر مربع را دربر می گیرد. درواقع، اولین ساکنان این منطقه سرخ پوستانی بودند که از قرن هفدهم به مرور در منطقه سکنی گزیدند. نیوانگلند، به لحاظ علمی و فرهنگی، از جایگاه معتبری در آمریکا برخوردار است.

از دانشگاه ها و مؤسسات علمیِ برجسته در منطقه نیوانگلند می‌توان به دانشگاه هاروارد در منطقه ماساچوست، دانشگاه ییل در منطقه کِنِتیکِت، دانشگاه براون در ایالت رودآیلند و انستیتو تکنولوژی ماساچوست (MIT) اشاره کرد. چهره های سیاسی مشهوری همچون: بان کی مون، جان اف کندی، تئودور روزولت و باراک اوباما از فارغ التحصیلان دانشگاه هاروارد می باشند. از نظر فرهنگی نیز می توان به وجود کتابخانه های معتبر در سرتاسر منطقه نیوانگلند اشاره کرد.

بوستون به عنوان بزرگترین شهر در منطقه شناخته می شود که وجود نهادهایی همچون ارکستر سمفونی و کتابخانه عمومی و موزه هنرهای زیبا در این شهر اعتبار بالایی به منطقه بخشیده است. برخی از نهضت های ادبی و فلسفی آمریکا نیز از همین منطقه آغازشده است. چهره های معتبر ادبی بسیاری نیز از منطقه نیوانگلند برخاسته و یا در آن زندگی کرده‌اند. برای نمونه می توان به این افراد اشاره کرد:

  • رالف والدو امرسون و ادگار الن پو، که هر دو در بوستون متولد شده‌اند؛
  • هریت بیچر استو متولد ایالت کِنِتیکِت؛
  • امیلی دیکنسون متولد ماساچوست؛
  • مارک تواین که در فلوریدا متولد شده و بعدها به ایالت کِنِتیکِت نقل مکان کرده و بهترین آثار ادبی خود را نیز در همین دوره به رشته تحریر درآورده است؛
  • رابرت فراست که در کالیفرنیا متولد شده و بعدها در ماساچوست زندگی‌اش را سپری کرده است؛
  • استیون کینگ متولد ایالت مِین؛
  • دَن براون خالق اثر مشهور رمز؛
  • داوینچی متولد ایالت نیوهمپشایر؛

 اینها همه بر فرهنگ غنی این منطقه گواهی می‌دهد.

نیوانگلند در نهضت براندازی نظام برده‌داری نقش عمده‌ای را ایفا کرد و اولین منطقه در ایالات متحده بود که به واسطه انقلاب صنعتی دستخوش تغییر و تحول قرار گرفت. امروزه منطقه نیوانگلند به مرکز مهمی جهت آموزش، فناوری های پیشرفته، بیمه و پزشکی تبدیل شده است. از منظر اقتصادی نیز باید گفت که مؤلفه های گوناگونی دست‌به‌دست یکدیگر داده و باعث شده‌اند تا اقتصاد این منطقه منحصربه فرد تلقی گردد. این منطقه به واسطه اینکه از مرکز کشور به دور بوده و منطقه نسبتاً کوچکی با جمعیت متراکم محسوب می گردد، دارای شرایط جغرافیایی خاصی است. از زمان های دور مرکز مهمی در تولید صنعتی و تأمین کننده محصولات طبیعی بوده است. صنایع خدماتی همچون: گردشگری، آموزش، خدمات مالی، بیمه، صنایع خدمات کشاورزی و ساخت‌وساز از صنایع مهم منطقه به شمار می آید.

وزارت بازرگانی آمریکا، اقتصاد منطقه نیوانگلند را نمونه کوچکی از اقتصاد کل ایالات متحده خوانده است. تولید ناخالص داخلی منطقه در سال 2013 معادل 8/900 میلیارد دلار بوده است. اکنون که تا حدودی با شرایط جغرافیایی و فرهنگی و ... منطقه آشنا شده‌ایم، مجدداً به موضوع نِفا و فعالیت های آن برمی گردیم.

امروزه برنامه‌های نفا در سطح ملی، منطقه‌ای و بین المللی گسترش یافته است. هنرمندان و جوامع را از طریق اعطای کمک های بلاعوض و یا ایجاد فرصت های دیگر در موسیقی، تئاتر، حرکات موزون، هنرهای بومی و صنایع‌دستی سرخ پوستان آمریکایی و هنر عمومی حمایت می کنند. هر برنامه و یا پروژه‌ای که در نِفا پا به عرصه وجود نهاده باهدف اصلی ایجاد یک زیرساخت بسیار قوی و پویا در زمینه هنرشکل گرفته و اجرا می شود.

نِفا به عنوان تأمین‌کننده‌ کمک های بلاعوض آغازگر پروژه، گردآورنده منابع مورداستفاده جهت پروژه ها و ایجادکننده مشارکت هنرمندان، سازمان های هنری و سرمایه گذاران در این امر فعالیت می نماید. نهاد ملی تأمین مالی برای هنر و نیز شرکت ها، نهادها، بنگاه ها و مؤسسات هنری و نیز حامیان مستقلِ منطقه نیوانگلند، از فعالیت های نِفا پشتیبانی می کنند.

نِفا و اقتصاد خلاق

اقتصاد خلاق یکی از توانمندی های متمایز و ممتاز منطقه نیوانگلند است. در این زمینه، نِفا ازطریق برنامه‌های مختلف از بخش‌های خلاق و برنامه‌های طراحی و مدیریت فضاهای مجازی عمومی حمایت می‌کند. این برنامه‌ها عبارت‌اند از:

برجسته و مهم جلوه دادن فعالیت های فرهنگی غنی منطقه نیوانگلند؛

 ارزیابی و اندازه گیری تأثیر آن؛

 ایجاد پیوند میان مدیران و مسئولان؛

 سپس، فراهم کردن فرصت شرکت در طرح های پژوهشی در سرتاسر ایالات متحده؛

 یا پروژه های منطقه نیوانگلند برای افراد؛

 فعالیت های مذکور در نِفا ازطریق انجام کارهای پژوهشی و جمع آوری اطلاعات، برگزاری اجلاس و نشست های متنوع، طرح های ابتکاری اجتماعی و گروه CreativeGround صورت می گیرد.

نگاهی اجمالی بر اقتصاد خلاق نیوانگلند:

 

معرفی و شرح مختصری از فعالیت‌های CreativeGround

CreativeGround که از طرح های نِفا است، تنها راهنمای منطقه‌ای از سازمان های فرهنگی غیرانتفاعی همانند کتابخانه ها و تئاترها محسوب می شود. همچنین مشاغل خلاق همانند: استودیوهای ضبط موسیقی، مؤسسات طراحی، هنرمندان رشته های مختلف هنری مانند: هنرهای تجسمی، هنرهای نمایشی و صنایع‌دستی در نیوانگلند است. این طرح با مشارکت های پیوسته با نهاد ملی تأمین مالی برای هنر، دپارتمان توسعه جامعه و اقتصادکِنِتیکِت، کمیسیون هنر مِین، شورای فرهنگی ماساچوسِت، شورای هنری ایالت نیوهمپشایر، شورای هنری ایالت رود آیلند و انجمن هنر وِرمونت حمایت مالی می شود.

نِفا پیوسته گزارش‌ها و تألیف هایی را با محوریت موضوعاتِ فعالیت های خویش منتشر می کند. عمده این گزارش‌ها حول سه موضوع پژوهش های صورت گرفته در زمینه اقتصاد خلاق، مدیریت هنری و برنامه هایِ خود انتشار یافته‌اند، که در اینجا برای نمونه از هر بخش، یک گزارش را برشمرده و شرح مختصری از آن را برای شما خواهیم آورد.

 ازجمله فعالیت هایی که نِفا در امر پژوهش انجام می دهد، ارائه اسناد و مدارک و تبادل اطلاعات در این زمینه است. این مؤسسه، از سال 1996 تاکنون، گزارش­ هایی درباره موضوع فرهنگ و هنر و اقتصاد خلاق تهیه کرده که جدیدترینِ آنها گزارشی است تحت عنوان «اقتصاد خلاق نیوانگلند: تأثیر بخش غیرانتفاعی» که در سپتامبر سال 2011 منتشر شد. این گزارش از متدولوژی گزارش‌ها قبلی نِفا بهره جسته که بر تأثیر نهادهای غیرانتفاعی فرهنگی و هنری نیوانگلند تمرکز دارند.

این پژوهش اطلاعات جامعی در مورد تعداد، میزان مخارج و اشتغال در این نهادها، تأثیر کلی آنها بر اقتصاد و نیز مستنداتی که این تأثیرها را نشان می دهد، در اختیار مخاطبان قرار می دهد. این گزارش همچنین کوشیده است تا هرجا که امکانپذیر بوده، با مقایسه عملکرد این نهادها و بخش مربوط با سال های گذشته و نیز با دیگر بخش های اقتصادی وجهه و جایگاه بخش غیرانتفاعی صنایع خلاق در نیوانگلند را بیشتر به همگان معرفی کرده و راه را برای بهره مندی عموم از این اطلاعات هموار نموده است. در مقدمه این گزارش آمده است:

سازمان های فرهنگی و هنری غیرانتفاعیِ منطقه نیوانگلند از ارکان اصلی حیات فردی و اجتماعی شهروندان منطقه به شمار می آیند. از مشهورترین موزه های جهان در بوستون گرفته تا کوچکترین انجمن تاریخی در ایالت مِین، از سالن های نمایشِ ایالت وِرمونت تا آموزشگاه های طراحی در رودآیلند و همچنین، کتابخانه های موجود در سرتاسر منطقه، همه این سازمان هایی که بر پایه اجتماع شکل‌گرفته‌اند، نقشی مهم و ویژه را در بالا بردن و حفظ سطح کیفی زندگی مردم در نیوانگلند ایفا می کنند.

 این نهادها از طرق مختلف نقش مهمی در اقتصاد منطقه ایفا می کنند؛

  • به نوبه خود صنعت عظیمی را تشکیل می دهند.
  • از سال 2002 به بعد رشد و توسعه یافته‌اند.
  • صنایع ثابت، یکنواخت و قابل اطمینانی بوده و کمتر تحت تأثیر فراز و نشیب های گردشی اقتصاد کل قرار می گیرد.
  • صنایع اینچنینی تأثیر تجاری شگرفی بر دامنه گسترده‌تر اقتصاد می گذارند.
  • این صنایع از طریق راه هایی فراتر از روابط تجاری ساده، با اقتصاد وسیع و گسترده در ارتباط اند.

این پژوهش به تفکیک به بررسی موضوع در هر یک از شش ایالت ِمنطقه نیوانگلند پرداخته و مستنداتی را برای هرکدام ارائه کرده است.

نمودارهای مختلفی نیز در این گزارش آورده شده که تأثیر اقتصادی سازمان ها و نهادهای غیرانتفاعی فرهنگی و هنری منطقه نیوانگلند را به تصویر کشیده و یا این تأثیرات را به طرق مختلف به قیاس گذارده است.

به­ طور مثال، در نمودار زیر، میزان این تأثیرات در سال 2009 به تصویر درآمده است:

گزارش بعدی را از حوزه مدیریت هنری انتخاب کرده‌ایم؛ گزارشی با عنوان: «جی پی اسی برای هنر» در سال 2009 توسط نهادهای هنری منطقه‌ای (RAO) آمریکا و با همکاری نِفا منتشر شد که منبعی جهت ارائه به دولت اوباما است و با فراخواندن مجدد آمریکا به تبادلات فرهنگی بین المللی، از دولت خواسته است تا این امر را مجدداً در کشور احیا نماید. این مطالعه بر بخش های فرهنگی که آمریکا در سطح بین المللی بیشتر وارد آنها شده است. یعنی ادبیات، رسانه و هنرهای نمایشی و تجسمی تأکید نموده و آنها را مهم جلوه داده است.

در خلاصه این گزارش به چند نکته کلیدی اشاره شده که برخی از آنها عبارت‌اند از:

  • تبادل فرهنگی دقیق و تمام و کمال دستیابی به اهداف همگانی مهمی را رقم می زند که خود باعث پیشروی دستورکار آژانس های مختلف فدرال می گردد. همچنین محیط را برای برقراری دیپلماسی مؤثرتر آماده کرده، آموزش کودکان را پربارتر نموده و ارتقاء می دهد. ضمن اینکه پذیرش فرهنگ های مختلف را در میان مردم جا می اندازد و درنتیجه، افراد جامعه را برای مشارکت در اقتصاد جهانی مهیا می سازد.
  • رهبری و مدیریت کاخ سفید برای احیای تبادلات فرهنگی، مهم و حیاتی است. مردم باید دلیل اهمیت این مبادلات و دلیل حمایت همگانی را از زبان رئیس‌جمهور خود بشنوند. مدیران رده بالای کاخ سفید، مطمئناً بیش از هر کسی می توانند نهادهای مربوط به همکاری های گسترده تر را فراخوانند.
  • دولت باید با علم به اینکه بهبود وضعیت اقتصادی اولویت اول بودجه در کشور به حساب می آید، سرمایه گذاری در امر مبادلات فرهنگی را جهت نیل به بالاترین ظرفیت های خود افزایش دهد. این افزایش سرمایه باید حمایتی همه جانبه، مستمر و چندین ساله از آژانس های فدرال، نهادهای غیرانتفاعی را دربرگیرد تا یک برنامه ریزی درازمدت را برای تبادل فرهنگی فراهم آورد.
  • تبادل فرهنگی زمانی مؤثر واقع می شود که دوطرفه باشد. این رابطه دوطرفه فقط در حرف و سخن نیست، بلکه، در شنیدن نیز باید چنین باشد. نمایش تئاترها و یا برگزاری نمایشگاه ها خیلی خوب است، ولی کافی نیست. تبادل فرهنگی صحیح، فرصت هایی را جهت تعامل عمیق تر و پایدارتر میان هنرمندان مختلف با یکدیگر و با مخاطبان خود مهیا می نماید.
  • کنسرسیومی متشکل از چند سازمان مردم نهاد، با مدنظر قرار دادن الگوی شورای بریتانیا (British Council) به عنوان نقطه آغازی در این امر، می تواند به مثابه شریک اصلی دولت در این زمینه عمل کرده و با بهره گیری از سیستم ها و شبکه های موجودِ واردات و صادرات فرهنگ و هنر، استفاده از بودجه فدرال را تضمین نماید. این کنسرسیوم، همچنین، می تواند از بودجه غیردولتی جهت گسترش مبادلات فرهنگی، هنری استفاده نماید. اعضای کنسرسیوم نیز با اینکه درنهایت، توسط نهادهای سرمایه گذار اداره می گردند، در طراحی و مدیریت برنامه ها مستقل از دولت عمل می کنند.

در پایان، این گزارش، با تأکید و تکیه بر قابلیت ها و تجارب فرهنگی منحصربه فرد خود، تلاش می کند تا سطح کیفی و آثار به‌جامانده از  طرح ها و برنامه های ترویج مبادلات فرهنگی بین المللی را ارتقا بخشد.

 

برای دریافت آخرین مطالب و گزارشات درباره اقتصاد و صنایع خلاق ایران و جهان عضو کانال «اقتصاد خلاق» در تلگرام شوید

منبع: فصلنامه اقتصاد خلاق